మట్టి బొమ్మలు

మా ఇంట్లో రోలు దగ్గర ఒక మల్లె పొద ఉండేది.చాలా అంటే చాలా పెద్దది.శెలవలలో సాయత్రం ఆరయ్యాక పెద్దవాళ్ళు పనుల్లో బిజీ గా ఉండేవారు.అలాంటి ఒక రోజు నేను, నా అసిస్టెంట్స్ (మా ఇంటిపక్కన ఉండే నాకన్నా చిన్నపిల్లలు)కలిసి ఒక స్మాల్ స్కేల్ ఇండస్ట్రి (దీన్ని తెలుగులో ఏమంటారో తెలియదు :( ) స్టార్ట్ చేద్దాం అని నిర్ణయించుకున్నాం.ఇప్పుడు అందరూ బిజినెస్ ప్లాన్స్ అని హడావిడి చేస్తున్నారు కాని అప్పట్లోనే నేను ఎలాంటి హడావిడి లేకుండానే బిజినెస్ స్టార్ట్ చేసాను.

మల్లె పొద కింద ఉన్న నల్లమట్టి లో నీళ్ళు పోసాం.అప్పటివరకు ఎండకి బాగా ఎండి పోయి వేడెక్కి ఉందేమో మేము నీళ్ళు పోయగానే మట్టి కూడా మల్లె మొగ్గలానే విచ్చుకుంది.లేకపోతే మల్లెపూవుని చూసి నేర్చుకుందేమో మేము మా కార్పెంటర్ని చూసి మట్టితో టేబుల్ చెయ్యటం నేర్చుకున్నట్టు.మల్లెపూల వాసన,తడిసిన మట్టి వాసన అనందంలో పడి మా స్టార్ట్-అప్ కంపెని గురించి కాసేపు మర్చిపోయాం.

చిన్న చిన్న మట్టి ముద్దలు తీసుకుని రోలు ని ప్లాట్ఫార్మ్ లా ఉపయోగించి ఒక టి.వి,బాల్,సోఫా,బొంగరం,చక్రాలు(ఇవి మల్టి పర్పస్ అవసరం అయినప్పుడు ప్లేట్స్ లా కూడ వాడొచ్చు),టేబుల్-మూడు/నాలుగు కాళ్ళు ఉన్నది ఇలాంటి ఇంటికి పనికొచ్చే సామాన్లు చేసాం.కాకపోతే ప్రొడక్షన్ పూర్తి అయ్యేసరికి రోలు కొంచెం మురికిగా తయరయింది.అది చూసి అమ్మ వాళ్ళు మనసు కష్ట పెట్టుకుంటారేమో అని కన్నీళ్ళు కారుస్తున్న నా అసిస్టెంట్స్ కి ఇలాంటి చిన్న చిన్న విషయాలు పట్టించుకోకుడదు అని ధైర్యం చెప్పాను.అందరం కలిసి అమ్మ వాళ్ళు అందరూ కలిసి కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుంటున్న చోటకి వెళ్ళి మా టాలెంట్ చూపించాం.

నా గురించి,నా తెలివితేటల గురించి బాగా తెలిసినది అవటం వల్లా,నా అంత కాకపోయినా కొద్దో గొప్పో ఇంటెలిజెన్స్ ఉండటం వల్లా,అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా మా "అమ్మ" అవటం మూలానా రోలు గురించి తెలిసిపోయింది.అదేంటో నా టాలెంట్ ని గుర్తించటం మానేసి నా వైపు కోపంగా చూడటం మొదలుపెట్టింది. :(

నేనేమైనా తెలివితక్కువదాన్నా భయపడటానికి "అమ్మా,నువ్వు షాపింగ్ కి వెళ్ళటానికి డాడీ కోసం ఎదురు చూడఖ్ఖర్లేకుండ కార్ కూడా చేస్తాను చక్రాలు చేసేసాను ఇంక నిన్న,ఎల్లుండి(నాకు చాలా రోజుల వరకు రేపు-నిన్న,ఎల్లుండి-మొన్న తేడా తెలిసేది కాదు) లోపు సీట్స్ చేసేస్తాను" అన్నాను. పెద్దగా ఏమి పనిచెయ్యలేదు ఈ ట్రిక్ కాని తన్నులు తినకుండా మాత్రం కాపాడింది.

అదేంటో అమ్మ నా టాలెంట్ ని ఎప్పుడూ అర్థం చేసుకునేది కాదు. :( పైగా పనిష్మెంట్ ఇచ్చింది మా పనమ్మాయి ఆ రోలు కడిగేటప్పుడు మగ్ తో నీళ్ళు నేనే తీసుకెళ్ళి ఇవ్వాలి అని. అలా నా మొదటి కంపెనీ నా ఐడియా సరిగ్గా ఎవరికి అర్థం కాకపోవటం వల్ల ఫెయిల్ అయింది. :(

కాని అదేంటో ఆ తర్వాత అంటే నేను కుంచెం పెద్ద అయ్యక నేనేం చెప్పినా జాగ్రత్తగా వినేది,ఇంక మా నాన్న గారు అయితే నా చిన్న చిన్న అచీవ్మెంట్స్ కి అంటే క్లాస్ లో ఫర్స్ట్ రావటం (లాస్ట్ నుంచి)లాంటి వాటికి కూడా చాలా అనందపడి ఏదో ఒక గిఫ్ట్ కొనేవారు. :)