Thursday, February 5, 2009

ముంబై

నేను ఒక ప్రోజెక్ట్ వర్క్ కోసం 3 నెలలు ముంబై లో ఉన్నాను.నాకు అన్నిటికంటే బాగా గుర్తుండిపోయింది మాత్రం లోకల్ ట్రైన్

రైల్వే స్టేషన్ బయట ఆటో దిగగానే ఏదో జాతరకి వచ్చిన ఫీలింగ్ వస్తుంది.తల పైకెత్తి చూడగానే రాజ్ థాకరే నవ్వుతూ కనిపిస్తాడు (పొస్టర్లో).ఎవరి ఇంట్లో వాళ్ళు ఉంటే గవర్న్మెంట్ కి ఎక్స్ట్రా టాక్స్ కట్టాల్సివస్తుందేమో అన్నట్టు జనాలందరూ ఎక్కడికో ఒకచోటకి వెళ్ళటానికి ట్రై చేస్తూ ఉంటారు.


ఒక అరగంట కష్టపడితే ఈజీగా 10 అడుగులు వెయ్యొచ్చు.కొంచెం ముందుకువెళితే స్టార్టింగే కానీ ఎండింగ్ కనిపించని క్యూస్ కనిపిస్తాయి.పక్కనే మెట్లు కూడా.ఒక 10 మెట్లు ఎక్కగానే ఆ ముందు రోజు రాత్రి అంతా పళ్ళు టక టక లాడించి రెస్ట్ తీసుకుంటున్న పంచ్ మెషీన్స్ కనిపిస్తాయి.ఆ పక్కనే నిద్రపోతున్న లేడీ కానిస్టేబుల్ని చూస్తే ముంబై అంత ప్రశాంతమైన నగరం ఎక్కడా లేదేమో అనిపిస్తుంది.


ఓవర్ బ్రిడ్జ్ మీదకి వెళ్ళగానే ముంబై అమ్మయిని అనిపించుకోవాలనే తొందరలో భయంకరంగా రెడీ అయిన అమ్మాయిలు కనిపిస్తారు. అయ్యో అడ్డమైన్ క్రీములు రాసి జుట్టు పాడైపోయిందని మనం బాధలో ఉండగానే అర్థం అయిపోతుంది అది వాళ్ళ హెయిర్ స్టైల్ అని.

ఈలోపు ఎదురుగా ఒక మామ్మగారు(అలా మమ్మగారు అని పైకి అంటే ఈవ్ టీజింగ్ కేస్ పెడతారు)హెడ్ ఫోన్స్ పెట్టుకుని వింటూ ఎదురు వస్తారు.అప్పుడు మన మొబైల్లో కుడా ఈ సౌకర్యం ఉన్న సంగతి గుర్తువస్తుంది.మనం వెంటనే మన మొబైల్ లో పాటలు వినటం మొదలు పెడతాం.


ఈలోపు ట్రైన్ అనౌన్స్మెంట్ ఔతుంది అంతే అప్పటివరకు చా..లా సొఫిస్టికేటెడ్ గా ఉన్నవాళ్ళంత ఒక్కసారే అరుచుకుంటూ ట్రైన్ ఎంట్రన్స్ దగ్గరకి పరిగెత్తటం మొదలు పెడతారు. ఎక్కేవాళ్ళూ దిగేవాళ్ళ మద్యలో ఇరుక్కుపోయి మనకి తెలియకుండానే ట్రైన్ లో వచ్చి పడతాం.

నేను ఒక విషయం అబ్సర్వ్ చేసాను ప్రతి కంపార్ట్మెంట్లోనూ అందరి మీదా అరిచే వాళ్ళు ఎవరో ఒకరు ఉంటారు. వీళ్ళు జెనరల్గా నార్త్ ఇండియన్స్ అంటే ఇష్టం లేని మహరాష్ట్రియన్స్ అయి ఉంటారు. ఏదో ఒక స్టేషన్లో స్క్వాడ్ వచ్చేదాకా వీళ్ళని భరించాలి.స్క్వాడ్ వచ్చాక తెలుస్తుంది వీళ్ళకి టికెట్ లేని సంగతి.

ఈలోపు మనం దిగే స్టేషన్ వచ్చేస్తుంది హమ్మయ్య....
ముంబైలో ఉన్నన్ని రోజులు దేవుడా ఏం పాపం చేసుకున్నాను నాయనా అనుకునేదాన్ని.

ఫైనల్ గా నాకు తెలిసిందేంటంటే నేను,దోమలు,ఎండలు విజయవాడ లో ఉండటమే కరెక్ట్ అని. :)

కాని ముంబై- The city that never gives up.

3 comments:

  1. దోమలు, ఎండలు విజయవాడలోనే పుట్టినట్టు మాట్లాడుతున్నారేంటి? మా కాకినాడ వచ్చి చూడండోసారి :)

    Jokes apart, కబుర్లు బాగా చెప్తున్నారు, కంటిన్యూ చెయ్యండి :)

    ReplyDelete
  2. కాలేజీ లో బెంచ్ మీద కూర్చొని కబుర్లు మాట్లాడుకుంటున్నట్టు ఉంది మీ వ్యాసం.
    బావుందండి.

    ReplyDelete
  3. Mumbai never tires. I always felt like living on a separate island whenever I land in mumbai. But definitely, it teaches a lot when you are open to things.

    ReplyDelete